Book IV. 1695-1701. This last stanza is not in Boccaccio; but the general
sense of it is in Guido, Book XIX, where the interview ends thus:--'Set
diei Aurora quasi superueniente uicina, Troilus a Brisaida in multis
anxietatibus et doloribus discessit; et ea relicta ad sui palacii menia
properauit.' Lydgate, at this point, refers us to Chaucer; Siege of Troye,
fol. R 2, back. The allit. Troy-book actually does the same; l. 8054.
§ 16. Book V. 92-189. These fourteen stanzas are not in Boccaccio. The
corresponding passage in Guido (Book XIX) is as follows:--
'Troilus et Troiani redeunt, Grecis eam recipientibus in suo commeatu.
Inter quos dum esset Diomedes, et illam Diomedes inspexit, statim in ardore
veneris exarsit et eam vehementi desiderio concupiuit, qui collateralis
associando Brisaidam cum insimul equitarent, sui ardoris flammam continere
non valens Brisaide reuelat sui estuantis cordis amorem; quam in multis
affectuosis verbis et blandiciis necnon et promissionibus reuera magnificis
allicere satis humiliter est rogatus. Set Brisaida in primis monitis, vt
mulierum moris est, suum prestare recusauit assensum; nec tamen passa est
quin post multa Diomedis verba, ipsum nolens a spe sua deicere verbis
similibus dixit ei: "Amoris tui oblaciones ad presens nec repudio nec
admitto, cum cor meum non sit ad presens ita dispositum quod tibi possim
aliter respondere."'